Om het seminar van 30 oktober goed voor te bereiden brachten we een dag door aan het Biwa meer. Het riet wat gebruikt wordt in de boat of live wordt hier in februari gekapt. We verblijven in een traditioneel pension met dito slaapplek (matje op de grond), diner en ontbijt met gerookte zalm, rijst en miso soep. We spraken tijdens dit verblijf over de ouderenzorg in Japan.
In de afgelopen 10 jaar is de vraag naar huisvesting voor ouderen ver-tienvoudigd.
Omdat de meergeneratiehuishoudens in sterk tempo afnemen neemt de eenzaamheid onder ouderen enorm toe. Zowel op het platteland als in de stad. Er wordt geprobeerd om kleinschalig toezicht op elkaar te houden. Buurtbewoners houden bijvoorbeeld in de gaten of de vuilnis wordt buitengezet.
Als dat niet gebeurt wordt gecheckt of alles okee is.
De welzijnswerker noemt dit ‘checking the trash’, iets wat elke dag gebeurt.
Als iemand ziek is wordt er zorg verleend.
Maar het gebeurt ook regelmatig dat iemand blijkt te zijn overleden.
In dat geval wordt er in de koelkast gekeken wie de bewoner is.
Japanse ouderen in Osaka bewaren een document met daarop hun persoonlijke gegevens, opgerold in een fles, in de koelkast. Zo weten degenen die hen vinden wie er gecremeerd moet worden. De overheid is terughoudend in het verstrekken van persoonlijke gegevens op basis van een huisadres, als dit adres al bekend is bij de autoriteiten. Over eenzaamheid gesproken.
Op de terugreis naar Osaka bezoeken we een van de vele ‘shrines’ (tempels) waarbij de toegangspoort van deze in het meer staat. Morgen het seminar...
Reacties
Een reactie posten